poniedziałek, 19 sierpnia 2013

wakacyjnie

Pogoda nam sprzyja, wobec czego korzystamy z powietrza. Wpierw oczywiści musimy napełnić brzucho. Marcel lubi jeść, nie lubi pić. Przy piciu bardzo często się dławi. Być może jest to podświadomy odruch skojarzenia z lekami..

A Tak wygląda radość na słowo "idziemy"



No i doszliśmy przed dom na leżankę.Nie ma to jak cisza, spokój i wygoda, bo w wózku tak wygodnie już nie jest a i hałasy na ulicy są często nie do zniesienia.

Mieliśmy pierwsze spotkanie z prawnymi przedstawicielami szpitala.
NIC.
Nic nam nie zaproponowano. Szpital nie poczuwa się do winy, więc będziemy walczyć dalej. Zresztą uprzedzano nas, że sprawa będzie trwałą długo. Musimy walczyć w trosce o Marcela, by mógł godnie żyć.
Nie jesteśmy sławnymi ludźmi, stąd nasz proces nie będzie tak szybki i tak spektakularny jak w przypadku Bonków. A jak media nie patrzą, to sprawy nie są tak już oczywiste...

4 komentarze:

  1. witaj , podgladam was juz od jakiegos czasu (na obu blogach) - moze moge pomoc - znajomi wygrali w zeszlym roku proces ze szpitalem w polsce i otrzymali ogromne odszkodowanie dla coreczki i rente dozywotnia - jest o co walczyc - sa oni zalozycielami portalu www.damy-rade.org i fundacji oswoic los - to kasia i karol lukasiewiczowie z lublina- sa bardzo fajni i sluza wszystkim porada i pomoca - powodzenia i pozdrowienia

    OdpowiedzUsuń
  2. Dziękujemy za czytanie nas i za cenne informacje - na pewno się jej złapiemy
    Pozdrawiamy

    Mama Marcelka

    OdpowiedzUsuń
  3. radość Marcelka - bezcenny widok:DDD
    chcę Go przytulić, a potem zjeść:PPP

    OdpowiedzUsuń
  4. Życzę wam wytrwałości i mocno się z Wami solidaryzuję. Walka w Polsce o cokolwiek jest drogą przez mękę....
    Moc serdeczności

    OdpowiedzUsuń